Menu:

NIEUWS

VOLGENDE VOETBEDEVAART:

21 en 22 mei 2022.

Meer weten...Bijkomende info via ons secretariaat 03/844.00.45

MUZIKANTEN:

Wenst u aan de voetbedevaart deel te nemen als muzikant, neem dan contact op met ons secretariaat 03/844.00.45

De 208ste voetbedevaart naar Scherpenheuvel op 20 en 21 mei 2017



Kroniek van een moeilijke 208ste voetbedevaart.

“Spijtig voor jullie en ook voor mij, maar ik kan niet mee. Mijn dochter en haar vriendin gaan dit jaar mee. Mijn zoon had problemen aan zijn hart, maar mag wel mee. ‘k Moet geopereerd worden aan mijn meniscus en zal er niet bij zijn. ‘k Kan onze oudste niet meer tegenhouden. Hij gaat mee”: een bloemlezing van wat ik opving de weken voor de voetbedevaart. Hieruit blijkt dat onze voetbedevaart leeft en dat men er mee ‘meeleeft’.

Vrijdagavond worden 94 deelnemingsformulieren afgegeven. Na een laatste verkenning van het parcours worden omleidingen, circulatieplannen, enkelrichtingsstraten en wegversmallingen geëvalueerd en kunnen we starten.

SAMEN NAAR DE KERN. Swa kon het niet beter verwoorden: elke paddenstoel staat op zichzelf maar is via ondergrondse draden, die in een humusrijke grond liggen, met andere verbonden. Het themabord spreekt voor zich.

Christoph is chauffeur van dienst in wagen 1 en de communicatie verloopt vlot. Karen en Catherine zijn het medisch team van dienst.

De nacht legt hier en daar een deken over de boorden van de Rupel. Op weg naar het PC in Walem, onder zacht en verder helder weer, kijken we uit naar een vervanglocatie, indien het PC zou afgebroken worden. Enkele bedevaarders inspecteren Café ‘t Hoekske.

Onze ogen zijn niet gewend aan de duisternis zodat het pikkedonker lijkt bij het begin van de Vliet. Ook de meegedragen lampen bieden te weinig licht om overstekende en luid kwakende kikkers te vermijden. Dode fauna en flora zou een rode draad worden tijdens de bedevaart. Aan St. Anna kapel tracht een schuchtere merel de voorbidders te overstemmen, wat niet lukt.

Bij het vertrek in Bonheiden wordt het kruis van schouder verwisseld en wie zal het zeggen maar het asfalt ligt dik en ongelijk en ik sla tegen de grond zonder de witte lamp te lossen. De bedevaart stokt enkele seconden om de ravage te aanschouwen. Het patrimonium van de Broederschap is ongeschonden, wat niet van mij kan gezegd worden. Eerste verzorging op de bus en verder zonder fut, maar met intens meeleven van de anderen. Nog 80 km met hand in hoogstand, zalf en permanente koeling met ijs. Dat ik zowel in Scherpenheuvel als in Boom het vaandel heb kunnen binnenbrengen, mag als een wonder beschouwd worden.

In Keerbergen, “Berk en Brem” pikt Erik uit Wommelgem als 95ste bedevaarder aan, worden 64 soepen verkocht en worden de instrumenten afgestemd, terwijl een fikse regenbui onze rustplaats passeert. Van een goede timing gesproken.

Wij hebben juist café “Bij Paula” verlaten wanneer de bus met sympathisanten daar aankomt. Ze hebben te lang in Boom gewacht op iemand die er toch niet doorkwam. Begroeting dan maar “in de vlucht”. Net iets mindere timing deze keer.

Even later wuiven we de busbedevaarders uit richting Averbode. Een heel plaatselijk buitje noopt ons toch even de paraplu te openen. Al duurt het maar even, we hebben onze paraplu dan toch niet voor niets meegebracht.

De Okra Boom Park fietsbedevaarders rusten even samen met ons in de sporthal van Aarschot. Richting Scherpenheuvel komt de zon ons meer en meer vergezellen. De Mannenberg wordt voor sommigen (te) zwaar.

Feestelijke ontvangst door Pater André in Scherpenheuvel die 2 uur later echter denkt dat we van Wilrijk zijn. Was dat de reden dat de medailles niet klaar lagen? Onze viering in de Mariahal was wel af. Pater Schelstraete ging zoals vorig jaar voor. Marcel en Gunther krijgen de medailles van de Broederschap opgespeld. Proficiat!


Toch goed geslapen en de merels zijn nu wel paraat bij de start na een ingetogen moment, voorbereid door Kris. Olivier en Marita zijn nu van dienst om ons bij te staan in alle nood. Agnes is terug chef d’équipe en dat is te horen over de radio. Christoph zal later de bedevaartkapel komen versterken.

Wegens ziekte is er te weinig personeel in Aarschot, zodat de afhandeling van de bestelde pistolets / kleine koffiekoeken (volgens sommige grote petit-fours) niet verloopt zoals voorzien.

Stralend weer richting Tremelo, windstil en een schitterende bosweg. Onze muziekkapel doet zijn uiterste best om de sfeer erin te blazen. Net iets te hard? Een gigantische boom sneuvelt hevig krakend op een 50-tal meter van de bedevaart. Iemand suggereert dat de houtblazers hun werk wat al te enthousiast hebben uitgevoerd. Deze keer stokt de bedevaart niet.

Het prachtige weer zorgt ervoor dat het terras in Tremelo goed bezet is en ondanks de oproep van Bart geniet niet iedereen van de huldiging met serenade van de jubilarissen. Een replica van het bedevaartvaandel wordt aan Gunther overhandigd vanwege alle bedevaarders en zal in de toekomst de tinnen schotel vervangen.

De bedevaart zit nu op de ideale snelheid. We passeren stipt dorpskerk na dorpskerk. De korte rusttijden volstaan net om voldoende te kunnen drinken en eten om de stilaan warme namiddagzon te weerstaan.

In het Tivolipark is het zalig toeven in de schaduw van de bomen. Toch nog eens een lied aanheffen? Hier blijken de bomen iets steviger te zijn.

Uitbaters van café ’t Hoekske in Walem komen al eens poolshoogte nemen.

In Boom krijgt Gunther van de erevoorzitter de oorkonde van de Broederschap. In een afgeladen volle kerk wordt er emotioneel afscheid genomen van elkaar na alweer een geslaagd weekend.

‘k Ga morgen zeker naar de dokter.


Omer, with a little help from his friends.



Terug naar boven