De 215de voetbedevaart naar Scherpenheuvel op 9 en 10 mei 2026
We ontvingen een eerste reactie op onze voetbedevaart van de hand van Mathieu:
Graag had ik via deze weg mijn persoonlijke dank willen uiten voor een schitterend bedevaartweekend. Ik volg al heel mijn leven dit weekend mee op, zowel familiaal via mijn wijlen grootvader Ludo De Meyer, als muzikaal via K.H. Rupelzonen, waar ik het plezier heb om momenteel co-voorzitter van te zijn.
Deze editie was er meteen ook een die mij zeer nauw aan het hart lag, met de herdenking van mijn moeder Kristien De Meyer. Graag had ik dan ook mijn persoonlijke dank gegeven voor de herdenking van Kristien tijdens de gehele bedevaart. Het betekent enorm veel voor mij, mijn neven Michiel en Pieter, die ook meestapten deze editie, en de gehele familie, om zoveel warmte en liefde voor haar tijdens de hele bedevaart te mogen ervaren.
Oprecht enorm bedankt hiervoor!
Beste groeten,
Mathieu
Ook een reactie van Rudi werd ons toegezonden:
Beste bedevaarders,
de bedevaart voor dit jaar is weeral voorbij en het hoeft nauwelijks gezegd: wat een ervaring weeral.
Laat ons beginnen met de weergoden die ons dit jaar zeer gunstig gestemd waren. Zeker zaterdag was zelfs een zeer warme dag om te stappen. Zondag was er gelukkig een beetje afkoeling wat deugddoende was. En regen, ja dat was de gezelligheid om dan in de kerk te zijn.
Het belangrijkste van de bedevaart was voor mij de grote belangstelling van de deelnemers: mensen die voor de eerste keer mee gingen, en anderen die blijkbaar de smaak te pakken hebben om na enkele "proefritten" vaste waarden te worden. Dat is hoopgevend en het is de toekomst van de bedevaart. Eerlijk gezegd: de bedevaart is op alle gebied in goede handen voor de toekomst. En laat ons dit niet alleen doen om de naam "Boom - Scherpenheuvel" hoog te houden, maar laat het ons allemaal doen uit eigen overtuiging, uit eigen voldoening voor datgene waarin we geloven. Het is ook die kracht die van de bedevaart en de deelnemers een unieke gemeenschap maken. Laat dit zoals het reeds meer dan 200 jaar onafgebroken gaande is ook voor de toekomst verder gaan.
Wat mij persoonlijk betreft vond ik het bijzonder jammer dat ik zaterdag naar huis moest na een valpartij. Niet omdat ik Trappist had gedronken maar door een moedwillige chauffeur die mij eigenlijk letterlijk van het fietspad gereden heeft, en dan nog verder gereden is. Maar laten we het niet erger maken dan het is: gelukkig geen breuken maar wel schaafwonden en een ontstoken schouder. Binnen een week zal het meeste leed wel voorbij zijn.
En ik denk maar dat O-L-Vrouw mij beschermd heeft dat ik niet op mijn hoofd gevallen ben zodat er nog een paar van die hersencellen door elkaar geschud werden. Positief blijven en de kracht van ons geloof geeft ons hoop op een toekomst.
Bij leven en welzijn tot volgend jaar.
Rudi
Terug naar boven