Menu:

NIEUWS

VOLGENDE VOETBEDEVAART:

21 en 22 mei 2022.

Meer weten...Bijkomende info via ons secretariaat 03/844.00.45

MUZIKANTEN:

Wenst u aan de voetbedevaart deel te nemen als muzikant, neem dan contact op met ons secretariaat 03/844.00.45

De 207de voetbedevaart naar Scherpenheuvel op 30 april en 1 mei 2016



De dagen voor de bedevaart is het in mijn hoofd soms zo somber als buiten: de activiteitenkalender voor eind april en begin mei puilt uit. 1 Meioptochten, Spartacusrun, Schoolrock, communiefeesten en voetbaltornooien waar opa’s bijna verplicht naartoe moeten. En dan is er ook nog de 207de voetbedevaart.

Het speeltje van mijn jongste kleinkind brengt regelmatig een metaalachtig “Hello” en “Bravo” uit. En het werd inderdaad “H E L L O” want niettegenstaande al die activiteiten kwamen er 103 bedevaarders zich aanmelden en het werd inderdaad “B R A V O” omdat zij er een echte bedevaart van maakten. De muren werden langzaam maar zeker afgebroken, zelfs een deur moest er bijna aan geloven, maar het was dan ook de diepliggende gedachte van deze bedevaart om mensen dichter bij mekaar te brengen.

Een blik op het deelnemersveld vertelt dat er 2 familienamen 6 maal voorkomen en dat de vrienden van de 10 jaar geleden overleden bedevaarder Dennis het best vertegenwoordigd waren. Hun engagement zorgde er voor dat heel de bedevaart zich aangesproken voelde.

Het betalen van de slaapgelegenheid gebeurde nu na de inschrijving, zodat we minder rompslomp hadden onderweg. Door het gedeeltelijk terugtrekken van onze pastor Jan, ging Tony voor in de startviering die door heel wat bedevaarders en sympathisanten bijgewoond werd. Het bedevaartskruis, gerestaureerd met steun van Cera, pronkte vooraan in de kerk.

De autocar van de nieuwe busmaatschappij was zeker op tijd zodat de 1ste chauffeur degelijk gebrieft kon worden. Omdat hij ons enkel vergezelde tot Keerbergen was het misschien voor hem moeilijk zich in te leven. De 2de chauffeur (wegens rij- en rusttijden!) kon wel genieten van de aankomst in Scherpenheuvel en was superenthousiast.


De drukte bij de start ebde snel weg, eens we via de Rupeldijk richting Terhagen gingen. Deze stille en serene sfeer blijft gedurende heel de bedevaart hangen. Misschien is het te vroeg in het voorjaar om kikkers, eenden en ganzen te horen? Geen zuchtje wind is voelbaar. In Walem kunnen we met zijn honderd nog altijd binnen, de koffie is navenant. Een bedevaarder volgde ons, om medische redenen, met de fiets vanuit Boom. Dit jaar alvast geen bleinen op de voetzolen!

In Keerbergen waren de tafels gedekt voor 93 man maar de “verpleegtafel” moest vrij blijven zodat het even behelpen was om iedereen een plaats te geven. Er werd geld opgehaald voor 76 soepen. Bij het vertrek hier was het voor de landsknecht (trommel om het tempo aan te geven) even wennen om zich in te passen in onze ”double digit“ bedevaartkapel – met dank aan Gunter en Jan - maar Gert gaf even een demonstratie en de muziek werd nadien alsmaar beter. Op naar het volkshuis “Bij Paula”.

Ook zij was uitermate verwonderd over het correcte uur van aankomst en toen daar de volgende dag de jubilaris werd gehuldigd, was zij met verstomming geslagen: zo’n bedevaartgroep met muzikanten die de glazen op de toog deed dansen. Ook hier zijn we volgend jaar welkom.

Onze bedevaartkapel in volle actie.

De busbedevaarders keken in Baal toe en zagen dat het goed was. Toen was het voor mij even te veel maar aan de Duracelbatterijen was de vermoeidheid verdwenen en was het terug genieten. Ondertussen cirkelden enkele ooievaars boven de bedevaartgroep. Nieuwe bedevaarders op komst? Altijd welkom. In Aarschot werden we begroet door de fietsbedevaarders van OKRA Boom Park.

Een zachte meiregen in Rillaar kan ons niet meer deren. Met de basiliek in zicht werden voor de laatste maal de overledenen van het voorbije jaar genoemd: de stilte was onwezenlijk, bijna sacraal. Des te groter de uitbundigheid voor de deur van barmhartigheid van de basiliek.

Onze aankomst in beeld

Pater André zorgde tot ieders jolijt voor een gezegende regenbui bij de huldiging van Wim Hoefman. Zelfs de familie en enkele verbaasde parochianen mochten mee genieten van de extra douche.

Even meegenieten?

Pater Schelstraete, die in de Mariahal mee voorging, deed het voorbeeldig, maar voor sommige bedevaarders duurde het emotionele afscheid van Jan, met knuffelmoment, een beetje te lang.


Een behulpzame vrouw maakte er ons zondagmorgen nabij Aarschot op attent dat Scherpenheuvel wel naar de andere richting was. We zullen er blijkbaar nog moe uit gezien hebben.

Op de boordradio klonk: “Val van bedevaarder F.S.” Het medisch interventieplan komt in werking en dank zij het adequaat optreden van onze verpleegkundigen én de lenigheid van het slachtoffer, wordt de schade beperkt tot een geschramde hand en een stijve pols.

De perioden van rust worden door de processieleiding steeds meer ingekort zodat ik, samen met nog anderen, onze 33cl niet meer tijdig leeg krijg, ook al waren we bij de eersten binnen. Noodgedwongen moeten we overschakelen op een watertje.

Dankzij de halte Mechelen Libertus leidt ook onze terugweg richting Walem langs de Vrouwvliet en enkele meer aangename straten. Deze weg is, net als de zaal, een aanrader.

Verrassing alom wanneer we getrakteerd worden op cornetto’s en frisco’s. Nog grotere verbazing wanneer de bus ons volgt door de dreef in Rumst en zelfs geparkeerd staat voor de Parochiale Kring!

De vermoeide muzikanten krijgen versterking van de Kon. Harmonie Rupelzonen en op weg naar Boom niets dan ongeloof op de gezichten van de uitgeputte deelnemers van de Spartacusrun. Wij daarentegen vlot naar de Grote Markt. Dat een begeleidende camionette een verkeersbord meeneemt, kan de pret niet bederven.

Nogmaals B R A V O voor iedereen die deze traditie mee helpt in ere te houden.


Omer.



Terug naar boven