Menu:

NIEUWS

VOLGENDE VOETBEDEVAART:

21 en 22 mei 2022.

Meer weten...Bijkomende info via ons secretariaat 03/844.00.45

MUZIKANTEN:

Wenst u aan de voetbedevaart deel te nemen als muzikant, neem dan contact op met ons secretariaat 03/844.00.45

De 203de voetbedevaart naar Scherpenheuvel op 12 en 13 mei 2012


De voetbedevaart leeft!
Waarom een zo euforische uitspraak bij het begin van het verslag? Na het afhaken van enkele sterkhouders van de bedevaart zoals Willy Abts en Ludo De Meyer tijdens de voorgaande jaren, was het nu de beurt aan erevoorzitter François Sel om vanaf de zijlijn toe te kijken. Hun functies binnen het bestuur werden overgenomen door een “jongere garde” en deze 203de voetbedevaart was dan ook de maidentrip voor 2 nieuwe bestuursleden: Sarah Buelens en Gunter Van den Sande. Beiden slaagden “con brio” en droegen waardig hun armband.
Het thema dit jaar “Laat ieders talent beschikbaar zijn” was misschien niet zo maar gekozen door de liturgische werkgroep. Alle bedevaarders hebben immers talenten maar niet iedereen spreidt ze snel ten toon. Dit jaar kon ik zelf ervaren dat zowel het wel als het wee van een bedevaarder iedereen ter harte gaat.
Samen met de 3 OKRA afdelingen zonden we een busbedevaart op weg naar het Mariaoord en OKRA H.Hart vond zelfs 9 dapperen die de tocht heen en weer aandurfden met de fiets. Boom zond dit weekend zijn zonen en dochters naar Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel.
De inschrijvingen, de startviering en het vertrek verliepen vlekkeloos en, wegens werkzaamheden in het centrum van Boom, zochten 74 bedevaarders via de Groene Hofstraat hun weg naar de Rupeldijk. Windstil en laag water. Inderdaad ook in het holst van de nacht, zonder maan, is het hier niet aardedonker. In het centrum van Terhagen komen we op de bekende bedevaartsweg en kunnen de voorbidders hun stem al oefenen. De bezemwagenbus is, onder de kundige leiding van Els, op het verzamelpunt in Rumst geraakt zodat we nu echt op weg zijn. De dreef in Rumst blijft verraderlijk met verkeersremmers en paaltjes, maar ook hier geraken we veilig door. De brug in Walem wordt vlotjes genomen en de 1ste belangrijke test voor de begeleiders is het kruispunt aan Pauwels Trafo. Het verkeerslicht belet onze doortocht zodat de 3 camionetten broederlijk (of zusterlijk) naast elkaar staan te wachten. Zoals geoefende racepiloten stuiven ze het kruispunt op bij groenlicht om ons een veilige en comfortabele overtocht te verzekeren. De waterplassen naast de weg doen ons weemoedig terugdenken aan de bakken water die we hier ooit over ons kregen. In welk jaar was dat ook weer?
Mechelen Zaal ontvangt ons hartelijk en de bus mocht op de parking van de school staan - waarvoor onze dank. Is de koffie nu goed of slecht; er worden nog 3 inschrijvingen genoteerd (77 voetbedevaarders in totaal dit jaar) en omdat iedereen nog goed wakker is, deel ik flyers uit van Middelares en Koningin met een artikel van onze voorzitter. Vlotte start en troosteloze straten. Gelukkig is iedereen al voldoende gesocialiseerd om de sfeer er in te houden. De nieuwe eigenaars van De Krekel zagen het niet zitten om tegen 4.50u te openen, maar door goed lobbywerk konden we in de achterliggende parochiezaal. Niets dan blije gezichten, zowel bij de bedevaarders als bij het personeel, zodat de verantwoordelijke opperde om volgend jaar zowel op de heen- als op de terugweg daar onze rust te houden. Heeft men daar wel trappist van ’t vat?
Het is koud en de klaarte zit al goed in de lucht wanneer we voor een korte etappe (6,4km) vertrekken richting Berk en Brem. Afremmende vliegtuigen trachten het de gedreven voorbidders moeilijk te maken; hier haalt de techniek het niet op de menselijke stem. In Keerbergen (Berk en Brem) krijgen de 11 nieuwkomers te maken met het administratieve gedeelte van de bedevaart: het betalen van de verzekering, van de slaapgelegenheid in De Pelgrim (onder de waakzame blik van Yvon) en eventueel het bestellen van soep voor de volgende dag. 55 soepen werden aan de man (vrouw) gebracht wat een goed perspectief biedt voor het aantal bedevaarders dat zal terugkeren. Zondag werden 61 personen geteld in de zaal. Enkelen kunnen genieten van een hazenslaapje, anderen moeten reeds verzorgd of gemasseerd worden door de kundige handen van ons medisch team o.l.v. Dany.
Bij het vertrek worden de muziekinstrumenten, waaronder nu een trompet van Jos en een klarinet van Annelies, gestemd onder het waakzaam oog van bestuurslidkapelmeester Gunter Van den Sande. Gezelligheid troef, want begeleid door muziek stapt iedereen beter en zijn we in een wip in de Damiaanschool te Tremelo. Jaar na jaar zorgen lieftallige dames ervoor dat we het hier steeds naar wens hebben. Hier zijn we al gekend als "de mannen van de trappist". Onze erevoorzitter Cois Sel stimuleert ons door zijn aanwezigheid om kranig verder te doen. Wanneer de busbedevaarders dan ook nog op tijd aankomen om ons daar te begroeten, is het voor het bestuur alweer een luik dat geslaagd kan worden afgesloten.
Niet enkel onze voeten hebben verzorging nodig. Ook de klarinet van Marc vertoont mankementen. We zijn voorzien op alles: ook voor muziekinstrumenten is verzorging op de bus voorhanden, zodat Marc al snel de bedevaartkapel kan vervoegen. Een grote volkstoeloop aan de kerk van Aarschot – begrafenis van de vader van een foorkramer - verplicht de politie er toe om ons reeds vóór de viaduct tegemoet te komen. De processieleiding en dienst veiligheid wordt gebrieft over de te volgen weg. Deze blijkt nog helemaal niet zo slecht te zijn. Misschien om bij volgende edities van de bedevaart in het traject opgenomen te worden? Wordt zeker opgevolgd door het bestuur. Ook de 9 fietsers van OKRA H.Hart verschijnen hier op het appèl, niettegenstaande een lekke band onderweg: perfecte timing dus van de organisator en voor sommige bedevaarders een hart onder de riem. Nog 8,5km onder ideale weersomstandigheden tot de parking van het autocarbedrijf Heuvelcars en dan nog 2km tot de basiliek staan ons voor de boeg. Wanneer de moppen van de muzikanten over de schreef dreigen te gaan, neemt de kapelmeester de touwtjes streng in handen en moeten er enkele strafdeuntjes gespeeld worden. Een goede communicatie tussen de camionetten en de begeleidende autocar zorgt er voor dat we veilig van Aarschot tot Scherpenheuvel geraken via het fietspad en dat alle bagage netjes ter plekke wordt afgeleverd.
Dat we zonder regen in Scherpenheuvel geraakten, was goed voor ons, maar zo zag pater André het niet tijdens de huldiging van jubilaris Koen Hoefman, die werkelijk een stortvloed van wijwater over zich kreeg. Wellicht een revanche omdat hij ons bij het binnenkomen niet tot staan had gekregen na het rond punt? In de goedgevulde Mariahal krijgt de jubilaris de medaille van de Broederschap voor 25 voetbedevaarten. Omdat hij niet te voet terugkeert, wordt hem door de secretaris ook de tinnen schotel, gift van alle voetbedevaarders, sereen overhandigd. Achteraan in de Mariahal storen enkele leden van een zangkoor door hun gebabbel.

Na een koude nacht, ook op de tussenverdieping van De Pelgrim was het blijkbaar killig, een stevig ontbijt en voor sommigen een eerste massage, vertrekken we al biddend. Een bont allegaartje van dierengeluiden vergezelt ons richting Aarschot. 2°C toont een thermometer onderweg: een kille lenteochtend. De warme bakker in Aarschot was nog niet goed wakker, want niet alle zakjes waren correct gevuld. Niet getreurd: Gilbert, de man van Bea, had nog koffiekoeken op overschot. De zon verwarmt onze ruggen en toch is het nog altijd kil richting Tremelo.
Bij gebrek aan een jubilaris vernoemt Bart diegenen die al 35 en 45 voetbedevaarten meemaakten, zodat de muziekkapel toch haar serenade kon spelen. De Broederschap draagt de kosten om de dorstigen onder hen te laven. Verderop zou aan “Café De Ster” drankbedeling worden voorzien. Het roadplan dient hier te worden gewijzigd omdat er op die plaats nu een Colora verfwinkel is, weliswaar nog steeds met voldoende grote parking om de bedeling rustig te laten verlopen. (H)eerlijke soep in Berk en Brem waar onze erevoorzitter terug paraat staat om een extra motivatie aan de bedevaarders te geven, indien dit nog nodig moest zijn. We zijn immers halfweg de terugweg.
In café De Krekel vernemen we dat “ons moemoe”, voor de jongeren onder ons: de uitbaatster van de vroegere rustplaats alhier, vorig jaar overleden is en dat er een appartementenblok komt op de plaats van De Cree. Vol weemoed slaan we de weg in naar de hoeve waar roomijs verkocht wordt. Een klein akkefietje met een ongeduldige chauffeur in de buurt van Libertus, wordt professioneel opgelost. De signaalgevers verrichten hier het betere veldwerk.
De processieleiding start in de zaal te Mechelen een campagne om de camionetten af te tuigen op de Grote Markt in Boom. Niet iedereen kon spijtig genoeg tijdig verwittigd worden zoals later zou blijken. Zo goed ik in Rumst vertrok, zo slecht werd het na een 10-tal minuten stappen. Mijn linkervoet vertikte het nog van te plooien. Gelukkig was er een bus en een camionette om ons (Jordin was ook bij de ongelukkigen) op de Grote Markt onder complete verbazing van de honderden sympathisanten af te zetten. Waarschijnlijk is de tocht op de Rupeldijk, niettegenstaande Mano Mundo, vlot verlopen want onder klokkengelui komt de bedevaart stipt op tijd, met Swa en Tony als vaandrig via de Groene Hofstraat de Grote Markt op. Einde van een prachtige bedevaart.

Omer

Terug naar boven