Menu:

NIEUWS

VOLGENDE VOETBEDEVAART:

21 en 22 mei 2022.

Meer weten...Bijkomende info via ons secretariaat 03/844.00.45

MUZIKANTEN:

Wenst u aan de voetbedevaart deel te nemen als muzikant, neem dan contact op met ons secretariaat 03/844.00.45

De 202de voetbedevaart naar Scherpenheuvel op 28 en 29 mei 2011

Toen we op 8 mei 2010 op bedevaart vertrokken, beseften we dat we 385 dagen moesten wachten op de 202de voetbedevaart. Toen we op 13 juni 2010 moesten gaan stemmen konden we niet vermoeden dat we nu al 349 dagen zonder regering zouden zitten en we konden al evenmin voorspellen dat zich in 2011 de zonnigste en bijna droogste lente sinds weerkundigenheugenis zou manifesteren. Welk record zou als eerste sneuvelen?

Het vertrek: de gemeente Boom heeft de helft van de parking op de Grote markt laten vrijhouden, weliswaar op de verkeerde datum (en niet alleen voor ons), maar daar kon snel aan verholpen worden door een alerte reactie van wie anders dan Geert (met hulp van Frank), die het secretariaat toeliet om voor vrijdagmiddag de bordjes eigenhandig van de juiste datum te voorzien.

Vrijdagavond 23.00uur (het is lang licht en dus nog geen nacht) en er zijn reeds enkele vroege vogels aanwezig om in te schrijven bij 2 “lieftallige dames” (einde citaat). Mijn Daniëlle en “ons Els”, verzorgen het eerste contact in de rouwkapel. “Rouwkapel” en bij sommigen zit de leut er al in. Druppelsgewijs worden de aanwezigen aangevinkt en nemen al dan niet plaats in afwachting van de startviering rond het Mariabeeld. De erevoorzitter ijsbeert zich driekwartier warm in de kerk, want hij beseft maar al te goed dat zijn 65ste deelname nakend is. Een plotse toeloop van voetbedevaarders brengt de teller al snel op 76 deelnemers.

We zijn nog niet weg en we moeten al halt houden, want dit is het thema van deze bedevaart. Gelukkig heeft de liturgische werkgroep zijn werk goed gedaan en kunnen we na een verduidelijking van het thema door Jan met klokkengelui vertrekken.

In Rumst sluiten nog 2 bedevaarders aan en de duisternis in De Dreef doet enkelen reeds op de begeleidende autocar van De Polder, met chauffeur Leo en zijn “stagiaire bedevaartvolgen”, stappen. De zwaailichten van de camionetten van de firma Forceville kleuren de nacht rood.

Omdat de parking voor de bus in Mechelen niet meer beschikbaar is, hebben de processieleiding en het hoofd veiligheid een route uitgestippeld om de bus toch in de buurt van de zaal te krijgen maar dat is zonder enkele wildparkeerders gerekend. Leo heeft al zijn kunde nodig om de bus in de goede richting te krijgen, het is millimeterwerk. Enkele laatkomers vullen hier hun briefje nog in zodat de teller stopt op 84 deelnemers. Marc ervaart aan de voeten dat 10km stappen totaal anders is dan 10km lopen en zijn eerste (en zeker niet laatste) blaren worden geprikt.

De dageraad met zijn vale licht, kleine maansikkel en condensstrepen, is merkelijk vroeger aanwezig dan andere jaren. Een bedevaarder is er van overtuigd dat we nog nooit op 28 en 29 mei onderweg waren, wel op 27 en 28 mei. Voor wie het beleven mag: in 2038 gaan we nóg een dag later.

In Bonheiden heeft de nieuwe uitba(a)t(st)er ons aantal wat verkeerd ingeschat, zodat enkele stoelen moeten worden bijgezet, en hij (zij) niet gerust is wanneer het biljart als tafel dienst doet. De volgende dag hebben zij hun les wel geleerd. Bij het vertrek is het echt licht maar toch komen de muzikanten, waarvan het aantal dit jaar met 66% is toegenomen dankzij Jan en Marc - deze met een klarinet in si b mol, of zoiets -, nog niet aan spelen toe. De verkeersdrukte neemt toe en Wim wordt mee ingeschakeld om ons veilig over moeilijke kruispunten te loodsen. Hij aanvaardt om her en der in te springen: vele handen maken nog steeds het werk licht, al is het hier meer: "vele voeten ……".

Als gedisciplineerde groep trekken we voorbij verbaasd kijkende paarden en blaffende honden. Fluitende merels begeleiden ons van boom tot boom. Het trio voorbidders komt onder stoom en ze zijn klaar om vanaf Keerbergen samen met de muzikanten en enkele “geschoolde” stemmen onze vermoeidheid aan banden te leggen.

Hier in Keerbergen heerst zoals steeds een drukte van belang: de 6 nieuwelingen betalen 5€ verzekering (hopen we), 53 soepenbonnen worden verkocht en dat is positief voor het aantal voetbedevaarders dat ook zal terugkomen. Specialisten leggen mij uit hoe het komt dat het verschil tussen het aantal bedevaarders dat heen en terug gaat en deze die alleen heengaan kleiner wordt. Volgend jaar de proef op de som.

De autocar met sympathisanten mist de afspraak in Tremelo: de chauffeur heeft bij het vertrek in Boom “Scherpenheuvel” in zijn gps getikt en de busbedevaarders stellen net te laat vast dat ze wel een heel aparte weg volgen naar Tremelo.

Anny, dit jaar voor het eerst bij het medisch team, leert de knepen van het vak, voor zover dat moest nodig zijn, zodat iedereen in de beste omstandigheden de laatste 22km kan aanvatten.

Omdat ik nu geen toezicht meer moet houden op de erevoorzitter, die aangepaste rij- en rusttijden in acht neemt, dwaal ik door de bedevaart: de processieleiding houdt het tempo zodat er geen gaten vallen, het kruis wordt voorbeeldig gedragen en tijdig van schouder gewisseld. Bid- en zangstonden wisselen elkaar af, er wordt gelachen en gediscussieerd, kortom op en top onze bedevaart.

De mastodonten van villa’s verliezen de helft van hun waarde door de troosteloze aanblik van de uitgestrekte groenpartijen die er verdord bijliggen. Massa’s kleine, door de droogte te vroeg afgevallen denappels, bemoeilijken het stappen op de fietspaden en ik stel me voor hoe het water bij de eerste stortbui over de zanderige bermen naar beneden zal stromen.

In de buurt van Aarschot stijgt even de spanning want wegens grote wegeniswerken moeten de camionetten en de autocar een grote omweg maken. Die zijn op voorhand goed uitgelegd maar men weet maar nooit. Iedereen komt echter goed aan, zelfs een 4-tal OKRA-fiets(t)ers uit Boom missen de afspraak hier niet.

De begeleiders van de bestelwagens beklagen zich er over dat niet iedereen zijn valies naar boven meeneemt maar dat zij ze wel moeten in- en uitladen. Nog een label bijhangen lijkt mij niet zinvol. Het bestuur zal zich hierover moeten beraden.

Vader en zoon Scheers hebben familiale verplichtingen zodat Mia de processieleiding overneemt, bijgestaan door onze erevoorzitter. De bewolking heeft zich gesloten en het wordt even drukkend warm in de Demervallei. Eens de basiliek in zicht, klaart het echter terug uit en bereiken we onder een stralende zon, en vakkundig geleid over het fietspad, de parking van Heuvelcars. De eigenaar is verbaasd over ons grote aantal en niets is hem te veel om het ons eventjes aangenaam te maken.

De politie van Scherpenheuvel stelt haar wetten wat onze planning over het plaatsen van de camionetten in duigen doet vallen. Er is geen plan B zodat terplekke een aanpassing doorgegeven wordt die, zoals later zou blijken, niet door iedereen gehoord wordt. Wel zoals voorzien wordt er geen halt gehouden bij de verwelkoming door pater André maar gaan we onder ruime belangstelling onmiddellijk rond de basiliek.

Enig heen en weer geloop van De Pelgrim, door hotel De Zwaan naar de achterkant en dan terug naar De Ram omdat mijn bagage, en deze van enkele anderen, niet direct te vinden is. Uiteindelijk is er een heldere geest die gewoon Warda belt om te vragen waar de pakjes afgezet werden.

Pater André is heel gul met wijwater tijdens de huldiging van de jubilarissen. Geert en Peter krijgen de zegen met het genadebeeld alsook onze erevoorzitter wiens 65ste voetbedevaart voor Scherpenheuvel een reden was om de zegening te geven. Enkele bestuursleden hebben wel moeite gehad om de nietsvermoedende erevoorzitter naast de andere jubilarissen voor het altaar te krijgen.

Het is een verzorgde viering in de Mariahal met zang en dans. Sorry, dat is misschien voor de volgende keer, maar na het knuffelmoment, dat ingeleid werd door Jan, moeten we ons op alles voorbereiden. De nacht valt voor velen snel in.

Terugkeren gaat precies altijd sneller, of is dat te wijten aan enkele black-outs waarbij we gewoon de ene voet voor de andere zetten zonder precies te beseffen waar we mee bezig zijn.

Na een startmoment aan de basiliek neemt hetzelfde team het commando van de bedevaart. De overnachtende muzikanten warmen in de straten van Scherpenheuvel hun instrumenten al op. Zonder problemen en onder aanmoedigend gebalk van een enthousiaste ezel (gelijkenissen met ons dringen zich bij sommigen op) eindigen we de eerste etappe op tijd in Aarschot waar de trappist (of donkere Leffe) deze keer goed gekoeld is.

Bart en Frans sluiten opnieuw aan. Mia en Cois hoeven nu geen kop meer te trekken en kunnen het wat rustiger aan doen richting Damiaan. Frans neemt de zangers terug op sleeptouw.

De ludieke huldiging van de jubilarissen door Bart wordt door iedereen gesmaakt en de jubileumserenade wordt met een minimale bezetting uitgevoerd. Zij zal in Mechelen herhaald worden omdat Jan toch eens voor zijn broer Peter wou spelen (volgens kwatongen: omdat hij graag eens een traktatie van zijn broer wou). Geert heeft voor iedereen een flesje Betekomse jenever (ook voor de dames achter de toog??) dat we het best thuis proeven. De erevoorzitter ontvangt een Mariabeeldje n.a.v. zijn 65ste voetbedevaart.

Op weg naar Keerbergen beslist de processieleiding om toch al het fietspad te benutten omdat de file achter de bedevaart uitdeint. Een voetbalminnende bedevaarder hoort in De Krekel de uitslag van de championsleague-finale en is daar helemaal niet mee opgezet (de wedstrijd werd thuis opgenomen). Wanneer men hem dan De Zondag voorschotelt om het verslag te lezen is het hek helemaal van de dam. Jan sluit hier al terug aan en versterkt de muziekkapel. Terug gestart voor een serie bedevaarten, Jan ?

Het ijsverkooppunt in de dreef heeft vele gegadigden en zelfs Agnes kan hier eventjes genieten daar zij de bedevaart toch niet kan voorrijden.

Troosteloze weg naar Mechelen met druk verkeer. Werk aan de winkel dus voor de dienst veiligheid. Dré geeft een geslaagde drumsolo na discussie met Gert over “valse trommelaars”, maar besluit toch wijselijk de trommel terug te geven. De muzikanten spelen de jubileummars voor de tweede, nee derde keer. Ook zij hebben dorst onder een stilaan loden zon. Een zeppelin trekt even de aandacht op weg naar Rumst.

De vaandrig dankt Warda voor het praktisch kant-en-klaar afleveren van de vlag en stapt geflankeerd door E.H. Jan, de erevoorzitter en Marita vóór de door de Kon. Harmonie Rupelzonen versterkte groep muzikanten richting Boom. Er is al van hier politiebegeleiding wat de veiligheid alleen maar ten goede komt.

We missen de intrede in Boom via “Het Kelderke” en de bevlagde woning van de familie De Boeck zodat de Bassinstraat en de Leopoldstraat nu de eer hebben ons te verwelkomen. De traditionele volkstoeloop op de Markt maakt veel goed en zorgt voor een waardige ontvangst. De kerk zit nog eens bomvol en het wordt zelfs gevaarlijk wanneer Jan M. alle register van het gigantische Hook-orgel opentrekt. Jan A.’s stem haalt het niet, maar het plafond houdt wel stand. Een kort slotwoord van de voorzitter maakt een einde aan deze 202de voetbedevaart. De bus werd goed leeggemaakt want er was zelfs iemand die niet meer wist dat hij nog een valies had.

“Jullie hebben geluk gehad met het weer” hoorden we bij het buitengaan van de sympathisanten. En inderdaad, het was aangenaam vertoeven in de buitenlucht: op weg naar Mechelen noteerden we ’s nachts 10°C en ’s zondags zagen we in volle zon aan Libertus 23 graden bij een matige wind. Ondertussen was er regering, noch regen bij het einde van de bedevaart.


Omer


Terug naar boven